De centrale bank van Nigeria heeft nieuwe regels ingevoerd voor stablecoins en aanverwante betaaldiensten, waarbij een minimumkapitaalvereiste van ₦15 miljard is vastgesteld voor uitgevers van stablecoins in vreemde valuta.
De regelgeving is op 5 november 2026 van kracht geworden. Deze heeft betrekking op vergunningen, reserves, inwisseling en klantbescherming, met gevolgen voor bedrijven die digitale activa gebruiken voor betalingen en overmakingen.
Key Takeaways
- Uitgevers van stablecoins in vreemde valuta moeten minimaal ₦15 miljard aan kapitaal hebben; uitgevers van stablecoins in naira hebben ₦10 miljard nodig.
- Houders verkrijgen afdwingbare inlossingsrechten, onder voorbehoud van de vereisten van het raamwerk.
- De goedkeuring van een stablecoin in een buitenlandse valuta betekent niet automatisch dat deze ook gebruikt mag worden voor binnenlandse naira-verplichtingen.
Afzonderlijke kapitaal- en reservevereisten
Volgens berichtgeving van Punch over de regelgeving moeten aanbieders van andere virtuele activa-diensten dan effecten een gestort kapitaal van ten minste ₦1 miljard aanhouden.
Kapitaal moet gescheiden blijven van klanttegoeden en reserves ter dekking van uitgegeven tokens. Uitgevers mogen niet hetzelfde geld voor deze verschillende verplichtingen aanwenden.
Het raamwerk vereist tevens een reservedekking en voorziet in standaard inwisseling tegen de nominale waarde op de eerstvolgende werkdag na een geldig verzoek. Deze waarborgen spelen in op een praktische zorg van gebruikers: hoe betrouwbaar kan een token worden omgezet in de valuta waarnaar het verwijst?
Er gelden betalingsbeperkingen voor tokens in vreemde valuta.
Het gepubliceerde reglement van de CBN maakt onderscheid tussen stablecoins die gekoppeld zijn aan de naira en stablecoins die gekoppeld zijn aan buitenlandse valuta.
De goedkeuring van een Klasse 2-token geeft geen toestemming om het te gebruiken voor de prijsbepaling of de afwikkeling van een binnenlandse naira-verplichting, tenzij de toepasselijke wetgeving dit uitdrukkelijk toestaat. De vereisten met betrekking tot buitenlandse valuta blijven van kracht.
Voor bedrijven die grensoverschrijdende overmakingen verzorgen , betekent dit dat ze zowel de geautoriseerde betaalroute als het token moeten controleren. Internationale overboekingen en binnenlandse afwikkelingen kunnen verschillende regelgevingsvragen met zich meebrengen.
Betaalproviders hebben de juiste machtigingen nodig.
De regels hebben betrekking op activiteiten zoals wallets, bewaring, overdrachten, betalingsgateways en afwikkeling. Effectengerelateerde activa blijven onder het mandaat van de SEC vallen, en overlappende activiteiten vereisen mogelijk goedkeuring van beide autoriteiten.
Bedrijven die betalingen met cryptovaluta integreren, moeten de benodigde machtigingen van hun provider voor de aangeboden dienst controleren.
Dezelfde beoordeling geldt voor bewaarwallets en niet-bewaarwallets : het productlabel alleen bepaalt niet de wettelijke status ervan.
Conclusie
Het nieuwe Nigeriaanse regelgevingskader koppelt betaaldiensten met stablecoins aan specifieke licenties en verplichtingen op het gebied van klantbescherming. Voor gebruikers en bedrijven is het nu van cruciaal belang om de uitgever, de inwisselvoorwaarden en de toegestane betaalmethode te controleren voordat ze een token gebruiken voor afwikkeling.
