De nadelen van stablecoins: het complete plaatje

Hoewel de voordelen van digitale dollars alle lof krijgen, halen de nadelen van stablecoins zelden de krantenkoppen.

In 2025 bereikte de markt een gigantische waarde van 317 miljard dollar, met maandelijks meer dan een biljoen dollar aan transacties via deze protocollen. Dit is precies de reden waarom overheden wereldwijd plotseling haast maken om de sector te reguleren. De hype is onmiskenbaar, maar zoals het spreekwoord luidt: niet alles wat blinkt is goud.

Deze gids analyseert alle belangrijke risico's en nadelen aan de hand van de meest recente gegevens uit 2025 en 2026.

Ons doel is om u te helpen een weloverwogen beslissing te nemen voordat u uw kapitaal vastzet of uw zakelijke betalingen overzet naar een stablecoin-ecosysteem.

Wat zijn stablecoins en waarom zijn de risico's belangrijk?

Stablecoins zijn in wezen digitale tokens die zijn ontworpen om gekoppeld te blijven aan een specifieke waarde, meestal de Amerikaanse dollar. Ze vallen over het algemeen in drie hoofdcategorieën, en het is belangrijk om te weten welke bij welke hoort.

Ten eerste heb je door fiatgeld gedekte munten zoals USDT en USDC. Deze worden beheerd door centrale bedrijven die contant geld en staatsobligaties in reserve houden.

Vervolgens zijn er crypto-ondersteunde stablecoins zoals DAI. In plaats van dollars op een bankrekening, gebruiken deze een overschot aan andere cryptovaluta om stabiel te blijven, allemaal beheerd door slimme contracten.

Daarnaast zijn er algoritmische stablecoins, die helemaal geen reserves gebruiken. In plaats daarvan vertrouwen ze op de wetten van vraag en aanbod om hun prijs stabiel te houden.

Elk van deze modellen brengt zijn eigen risico's met zich mee. Als u uw geld veilig wilt stellen, is de allereerste stap om precies te begrijpen welk type u bezit en hoe het werkt.

Gerelateerde artikelen: Zal ​​crypto geld vervangen? Limieten voor cryptokaarten.

Wat gebeurt er als een stablecoin zijn koppeling verliest?

Het loskoppelen van stablecoins van hun betaalmiddel is het meest dramatische risico en veroorzaakt de meest directe financiële schade.

Een de-peg vindt plaats wanneer de marktprijs van een stablecoin onder de beoogde waarde daalt, wat vaak een golf van opnames en een verdere prijsdaling teweegbrengt.

De TerraUSD-crash: een casestudy over algoritmisch falen.

De meest catastrofale mislukking van een stablecoin in de geschiedenis vond plaats in mei 2022, toen TerraUSD (UST), een algoritmische stablecoin, zijn koppeling aan de dollar volledig verloor en binnen enkele dagen van $1 naar bijna nul kelderde.

Ongeveer 40 miljard dollar aan waarde ging verloren. LUNA, het reservefonds dat was ontworpen om de verkoopdruk van Amerikaanse staatsobligaties op te vangen, raakte overmatig in waarde en werd waardeloos. Honderdduizenden particuliere beleggers verloren hun spaargeld.

De ineenstorting van TerraUSD was geen bug, maar een fundamentele ontwerpfout in het algoritmische stabilisatiemechanisme.

Toen het vertrouwen in de vaste wisselkoers wankelde, versterkte het mechanisme dat bedoeld was om dit vertrouwen te herstellen juist de ineenstorting. Dit blijft het duidelijkste bewijs dat niet alle stablecoins gelijkwaardig zijn.

Recentere gebeurtenissen rondom het loslaten van de koppeling van Amerikaanse dollars: USDC en de SVB-crisis

Zelfs de meest gerenommeerde, aan fiatgeld gekoppelde stablecoins zijn niet immuun. In maart 2023 daalde de waarde van USDC sterk nadat Circle bekendmaakte dat $3.3 miljard van haar reserves bij Silicon Valley Bank stond toen de bank failliet ging.

USDC werd verhandeld voor een dieptepunt van $0.87 per munt. Grote beurzen zoals Binance en Coinbase schortten de omzetting van USDC naar dollar op. De situatie stabiliseerde zich pas toen de FDIC alle SVB-stortingen garandeerde.

Zijn stablecoinreserves wel echt veilig?

De stabiliteit van stablecoins die gekoppeld zijn aan fiatgeld, hangt volledig af van de kwaliteit en transparantie van de reserves die de uitgevers aanhouden. Dit is een belangrijke risicofactor die veel incidentele gebruikers over het hoofd zien.

Zorgen over de Tether (USDT)-reserve

Tether, de uitgever van USDT, staat al jaren onder de loep vanwege de samenstelling van zijn reserves.

Gedurende een groot deel van zijn bestaan ​​werden de verklaringen van Tether uitgevoerd door accountantskantoren die niet tot de Big Four behoorden, op een niet-auditbasis, en het bedrijf kreeg te maken met toezichthoudende maatregelen van de procureur-generaal van New York vanwege onjuiste voorstelling van reserves.

Lees ook: Crypto op de lange termijn

Hoewel Tether zijn informatieverstrekking over reserves tegen 2025 aanzienlijk heeft verbeterd en nu voornamelijk Amerikaanse staatsobligaties aanhoudt, blijft het ontbreken van een volledige audit door een groot accountantskantoor een belangrijk aandachtspunt voor institutionele gebruikers.

USDC en blootstelling aan tegenpartijen in de banksector

USDC wordt algemeen beschouwd als de meest transparante van de twee belangrijkste stablecoins, met maandelijkse attestaties van Deloitte. De SVB-affaire heeft echter aangetoond dat transparantie van de reserves alleen het risico niet uitsluit.

Een aanzienlijke concentratie in één enkele banktegenpartij creëert een risico dat onzichtbaar blijft totdat een crisis toeslaat.

In de analyse van de Atlantic Council uit 2025 werd opgemerkt dat uitgevers van stablecoins nu reserves aanhouden die qua omvang vergelijkbaar zijn met de grootste geldmarktfondsen ter wereld, waardoor de concentratie van tegenpartijen een systemisch probleem vormt.

De valkuil van het detentierisico

Bij gecentraliseerde stablecoins bezit u geen zelfbeheersbaar bezit. U bezit een digitale schuldbekentenis van een particulier bedrijf.

Als de uitgever wordt gehackt, te maken krijgt met een sluiting door de regelgevende instanties, insolvent raakt of simpelweg uw tegoeden bevriest (wat zowel Circle als Tether hebben gedaan naar aanleiding van verzoeken van wetshandhavingsinstanties), is uw toegang tot dat kapitaal niet gegarandeerd.

Welke financiële risico's creëert de regulering van stablecoins voor gebruikers?

De GENIUS Act: Vooruitgang met kloven

De Verenigde Staten hebben in juli 2025 de GENIUS Act (Guiding and Establishing National Innovation for US Stablecoins) aangenomen, de eerste alomvattende federale wetgeving voor stablecoins in het land.

De wet vereist dat stablecoins gedekt worden door hoogwaardige activa en op verzoek inwisselbaar zijn tegen een vaste dollarwaarde. Op het eerste gezicht is dit positief voor de consumentenbescherming.

Het CSIS (Center for Strategic and International Studies) publiceerde echter in februari 2026 een gedetailleerde analyse waarin cruciale lacunes in de GENIUS Act werden geïdentificeerd.

Het zorgt voor fragmentatie van de regelgeving door het toezicht te verdelen tussen federale en staatsregimes, nodigt uit tot een neerwaartse spiraal in de regelgeving waarbij staten concurreren om emittenten aan te trekken met minder strenge eisen, en laat grote lacunes achter in de vereisten voor de samenstelling van reserves, door geen strikte liquiditeits- of stresstestnormen op te leggen.

MiCA in Europa: strenger, maar beperkter van omvang

De Europese Unie-verordening inzake markten voor cryptoactiva (MiCA) is in 2025 volledig van kracht geworden en vormt het meest uitgebreide regelgevingskader voor stablecoins ter wereld.

MiCA vereist dat uitgevers van stablecoins een 1:1 reservedekking aanhouden, gecontroleerde reserveverslagen publiceren en zich houden aan strikte inwisselingsrechten.

MiCA is echter alleen van toepassing op emittenten die binnen de EU actief zijn, waardoor grensoverschrijdende regelgevingsarbitrage niet wordt aangepakt.

Voor gebruikers in Afrika, Latijns-Amerika en delen van Azië varieert de regelgeving rond stablecoins van mild tot ronduit vijandig.

Landen met hoge inflatie, zoals beschreven in een IMF-rapport uit 2025 over stablecoins, lopen een bijzonder risico door het valutavervangingseffect, waarbij de wijdverspreide invoering van stablecoins het binnenlandse monetaire beleid kan ondermijnen.

Risico op handhaving door regelgevende instanties

Naast de bestaande regelgeving bestaat het risico van plotselinge handhavingsmaatregelen.

Regulatoren in diverse landen hebben laten zien bereid te zijn om rekeningen die verband houden met stablecoins te bevriezen, uitgevers te sanctioneren en zelfs de toegang van gebruikers te beperken met minimale waarschuwing.

Iedere onderneming of particulier met aanzienlijke stablecoin-tegoeden loopt het risico dat regelgevende maatregelen tegen de uitgever de toegang tot die tegoeden beperken of zelfs volledig blokkeren.

Welke technische kwetsbaarheden maken stablecoins een doelwit voor hackers?

1. Exploitaties van slimme contracten
   
2. Kwetsbaarheden in cross-chain bruggen
   
3. Oracle-manipulatie
   

Beschermen stablecoins uw koopkracht daadwerkelijk?

Stablecoins zijn ontworpen om een ​​stabiele waarde te behouden ten opzichte van een referentievaluta, meestal de Amerikaanse dollar.

Deze stabiliteit is echt nuttig om de volatiliteit van cryptovaluta te vermijden. Maar er is een verborgen nadeel dat in de meeste discussies over het hoofd wordt gezien: het aanhouden van aan de dollar gekoppelde stablecoins stelt je bloot aan inflatie van de Amerikaanse dollar.

Wanneer de Federal Reserve de inflatie boven de 2 à 3% houdt, betekent het aanhouden van USDT of USDC tegen een nulrendement dat uw koopkracht in reële termen elk jaar afneemt.

In tegenstelling tot het aanhouden van fysieke dollars, traditionele spaarrekeningen of inflatiegekoppelde staatsobligaties, bieden eenvoudige stablecoin-bezittingen geen mechanisme voor inflatiecompensatie.

Als u stablecoins aanhoudt als spaarmiddel voor de lange termijn in plaats van als betaalmiddel, dan zijn dit aanzienlijke, doorlopende kosten.

Sommige DeFi-rendementsproducten pakken dit gedeeltelijk aan door rendement te bieden op stortingen in stablecoins, maar zoals hierboven besproken, brengen die rendementen hun eigen risico's met zich mee. Er bestaat geen gratis lunch in de afweging tussen rendement en veiligheid.

Waarom leiden stablecoins tot praktische gebruiksproblemen?

Naast de financiële risico's zorgen stablecoins vaak voor praktische problemen, waardoor ze lastig te gebruiken kunnen zijn voor dagelijkse betalingen.

Een van de grootste problemen is fragmentatie; omdat stablecoins op verschillende netwerken draaien, kun je je saldo niet zomaar combineren of uitgeven op verschillende blockchains zonder extra stappen.

Transactiekosten vormen een ander obstakel, aangezien netwerkcongestie de kosten soms zo hoog kan opdrijven dat kleine betalingen simpelweg niet rendabel zijn. Ten slotte is er nog de kwestie van de definitieve afhandeling.

In tegenstelling tot traditionele banken of apps zoals PayPal , zijn blockchaintransacties onomkeerbaar. Dit betekent dat als je een fout maakt of wordt opgelicht, er geen klantenservice is die je kan helpen je geld terug te krijgen.

Welk type stablecoin brengt het hoogste risico met zich mee?

Niet alle stablecoins hebben hetzelfde risicoprofiel. Hieronder een vergelijking van de drie belangrijkste typen op basis van de belangrijkste nadelen:

• Fiat-gedekte stablecoins zoals USDT en USDC brengen tegenpartijrisico's, risico's met zich mee zoals gebrek aan transparantie van de reserves, risico's met betrekking tot bevriezing door de centrale overheid, risico's met betrekking tot plaatsing op een zwarte lijst en risico's met betrekking tot handhaving door regelgevende instanties.
  
  Ze worden het meest gebruikt en zijn in de praktijk over het algemeen het meest stabiel, maar vereisen wel vertrouwen in een particuliere uitgever.
  
  
• Crypto-onderpand-stablecoins zoals DAI brengen risico's met zich mee zoals problemen met smart contracts, een liquidatiecascade tijdens marktdalingen, governance-risico's als tokenhouders slechte protocolbeslissingen nemen, en toenemende indirecte centralisatie door de afhankelijkheid van USDC als onderpand.
  
  
• Algoritmische stablecoins brengen het risico van een existentiële ineenstorting met zich mee. TerraUSD heeft aangetoond dat een algoritmisch mechanisme onder de juiste omstandigheden catastrofaal en permanent kan falen.
  
  Het IMF, de Federal Reserve en de ECB hebben algoritmische stablecoins aangemerkt als een instrument met een unieke systemische kwetsbaarheid. De meeste toezichthouders, waaronder die onder MiCA, hebben strenge beperkingen opgelegd aan algoritmische ontwerpen.

Veelgestelde Vragen / FAQ

Eindoordeel

Het begrijpen van de nadelen van stablecoins betekent niet dat je ze moet vermijden, maar wel dat je ze gebruikt met het juiste platform, de juiste beveiligingsmaatregelen en de juiste kennis.

Stablecoins blijven, mits correct gebruikt, een van de krachtigste instrumenten voor grensoverschrijdende betalingen, zakelijke afwikkelingen en digitaal vermogensbeheer.

UPay is speciaal ontwikkeld om gebruikers te helpen veilig door het stablecoin-ecosysteem te navigeren.

Van multi-valuta wallets die toonaangevende stablecoins ondersteunen tot betalingsinfrastructuren die de technische complexiteit van netwerkselectie en transactiekosten wegnemen: UPay neemt de frictie weg en vermindert de risico's waar zoveel gebruikers in de wereld van zelfbeheer van hun cryptovaluta tegenaan lopen.