Een Amerikaanse hof van beroep heeft een uitspraak bekrachtigd die de regelgeving van de Federal Reserve betreffende transactiekosten voor betaalkaarten ongeldig verklaarde. De rechtbank oordeelde dat de Federal Reserve kosten had meegerekend die het Congres had opgedragen uit te sluiten.
De uitspraak van het Achtste Circuit van 26 oktober in de zaak Corner Post tegen de Federal Reserve betreft de berekening van gereguleerde kosten. De uitspraak stelt geen vervangend tarief vast en garandeert geen onmiddellijke verlaging van de kosten voor betalingsverwerking voor winkeliers.
Key Takeaways
- De rechtbank bekrachtigde het vonnis tegen het bestaande tariefstelsel van de Federal Reserve.
- De omstreden formule omvat een basislimiet van 21 cent, plus een percentage en in aanmerking komende componenten ter voorkoming van fraude.
- De beslissing draait om de vraag welke verwerkingskosten de toezichthouder in aanmerking mag nemen.
- De implementatie is afhankelijk van verdere gerechtelijke procedures en regelgevende maatregelen.
Waarom het Hof de formule verwierp
De uitspraak van het hof interpreteert het Durbin-amendement als een vereiste voor de Federal Reserve om onderscheid te maken tussen de meerkosten voor het verwerken van een specifieke debettransactie en kosten die daar niet specifiek aan verbonden zijn.
Het panel verwierp de door het agentschap in zijn berekening opgenomen berekening van bepaalde vaste kosten.
Het aanschaffen van software voor fraudedetectie kan bijvoorbeeld een eenmalige uitgave met zich meebrengen die niet stijgt bij elke volgende transactie. De juridische vraag was of dergelijke kosten thuishoren in de gereguleerde tariefberekening – niet of fraudepreventie ertoe doet.
Wisselgeld is een onderdeel van de rekening van een handelaar.
De transactiekosten (interchange) vergoeden de bank die de betaalpas van de klant uitgeeft en worden over het algemeen betaald via de bank van de handelaar. Het gereguleerde kader is van toepassing op debetkaartuitgevers met meer dan 10 miljard dollar aan activa.
Dit moet niet verward worden met de volledige prijs die een handelaar aan zijn betaalverwerker betaalt.
Bedrijven die betaalgateways vergelijken , kunnen te maken krijgen met gebundelde prijzen waarbij meerdere diensten zijn gecombineerd. Een wijziging in één onderliggende kostenpost leidt niet noodzakelijkerwijs tot een identieke wijziging in het contracttarief van de handelaar.
Er zijn geen vervangingskosten vastgesteld.
Zoals de analyse van Consumer Finance Monitor uitlegt , hangt het praktische effect deels af van de uitspraak van het hof van beroep, mogelijke verdere beroepen en de daaropvolgende procedures van de Federal Reserve.
Handelaren kunnen er daarom niet van uitgaan dat de beslissing de kosten voor hun volgende transactie al heeft gewijzigd.
Dezelfde voorzichtigheid is geboden bij het vergelijken van betaalkaarten met cryptobetalingen . Verschillende betaalmethoden hebben verschillende kostencomponenten, waaronder netwerkkosten, servicekosten en kosten voor valutaconversie.
De rol van een betalingsgateway gaat verder dan alleen het overmaken van geld. Integratie-, afstemmings- en verrekeningsdiensten kunnen de totale commerciële prijs beïnvloeden.
Conclusie
De uitspraak zet vraagtekens bij de juridische basis van de bestaande berekening van de debit-interchangekosten door de Federal Reserve. De financiële gevolgen voor winkeliers zijn nog onduidelijk: een rechterlijke uitspraak tegen de formule is een belangrijke ontwikkeling, maar het is nog geen vervangend tariefschema.
