Een geschil over gestolen cryptovaluta bij een recente DeFi-hack dreigt uit te monden in een strijd over wie recht heeft op de teruggevonden gelden.
Het probleem vindt zijn oorsprong in de aanval op KelpDAO op 18 april, waarbij aanvallers ongeveer 290 miljoen dollar buitmaakten. Onderzoekers brachten de inbreuk in verband met een subgroep van de Lazarus Group . Kort daarna greep de Arbitrum Security Council in en bevroor 30,766 ETH , destijds ongeveer 70 miljoen dollar waard, om te voorkomen dat het geld verder werd verplaatst.
De bevriezing was bedoeld om het resterende vermogen te beschermen, zodat de slachtoffers uiteindelijk gecompenseerd konden worden. In plaats daarvan heeft het een andere groep met een andere claim aangetrokken.
Het Amerikaanse advocatenkantoor Gerstein Harrow LLP verzoekt de rechter om de bevroren ETH terug te geven aan hun cliënten. Deze cliënten wonnen jaren geleden een verstekvonnis tegen Noord-Korea, waarbij de totale schadevergoeding opliep tot honderden miljoenen dollars. Hun argument is dat als de hackers banden hebben met Noord-Korea, de in beslag genomen cryptovaluta als staatseigendom moet worden beschouwd en gebruikt moet worden om die oudere claims te voldoen.
Een rechtbank in New York heeft al een stap in die richting gezet. Er is een voorlopige voorziening en gerechtelijke bevelen uitgevaardigd die Arbitrum DAO voorlopig beletten de fondsen over te maken . Door die beslissing wordt elk terugbetalingsplan voor KelpDAO-gebruikers opgeschort.
Binnen de cryptowereld waren er al vroeg pogingen ondernomen om het geld terug te geven. Aave Labs stelde voor om de bevroren ETH over te maken naar een herstelplatform genaamd DeFi United, dat de gedupeerden vervolgens zou compenseren. Dat plan staat nu echter onder druk door de juridische procedure.
De situatie heeft sterke reacties uitgelokt. Blockchain-onderzoeker ZachXBT, die hielp bij het traceren van de gestolen gelden, bekritiseerde de juridische stap. Hij betoogde dat hiermee ongerelateerde eisers voorrang krijgen boven de daadwerkelijke slachtoffers van de hack. Hij waarschuwde ook dat langdurige juridische procedures de herstelwerkzaamheden zouden kunnen vertragen en de aanvallers meer tijd zouden geven om andere activa te verplaatsen die niet bevroren waren.
Er bestaan ook zorgen over de mogelijke gevolgen van dit soort claims voor toekomstige rechtszaken. Als rechtbanken oudere vonnissen voorrang geven boven recentere slachtoffers, kan dit de manier waarop teruggevorderde gelden in de sector worden verwerkt, veranderen. Sommigen in de branche hebben zelfs overwogen een DAO op te richten om een juridisch antwoord te organiseren.
Dit is niet de eerste keer dat Gerstein Harrow zich richt op cryptovaluta die gelinkt zijn aan vermeende Noord-Koreaanse activiteiten. Het advocatenkantoor heeft in het verleden soortgelijke claims ingediend in zaken met betrekking tot bevroren activa na andere hacks. Deze strategie weerspiegelt een bredere trend waarbij traditionele juridische uitspraken worden gebruikt om digitale activa op te eisen die gelinkt zijn aan gesanctioneerde groeperingen.
De omvang van de activiteiten die aan de Lazarus Group worden gekoppeld, draagt bij aan de spanning. De groep is de afgelopen jaren in verband gebracht met de diefstal van miljarden dollars aan cryptovaluta. Aanvallen die met de groep in verband worden gebracht, blijven verantwoordelijk voor een groot deel van de grote verliezen in de sector.
Wat hier opvalt, is hoe het proces verandert. In het verleden waren herstelpogingen gericht op het traceren van tegoeden op de blockchain en het bevriezen ervan waar mogelijk. Nu spelen rechtbanken een grotere rol bij het bepalen wie wat krijgt.
Voorlopig blijft de bevroren ETH geblokkeerd. De uitkomst hangt af van hoe de rechtbank de tegenstrijdige vorderingen behandelt. Als het advocatenkantoor in het gelijk wordt gesteld, kunnen de fondsen worden gebruikt om oudere vonnissen te voldoen. Zo niet, dan kunnen ze alsnog worden gebruikt om slachtoffers te compenseren.
Hoe dan ook, deze zaak zal waarschijnlijk bepalend zijn voor de manier waarop soortgelijke geschillen in de toekomst worden behandeld.

