Het Amerikaanse Congres probeert opnieuw een van de meest hardnekkige problemen in de digitale-activa-industrie op te lossen: de onduidelijkheid rond regelgeving.
De Digital Asset Market Clarity Act van 2025 – algemeen bekend als de CLARITY Act – stelt een gestructureerd federaal kader voor dat het toezicht op cryptovaluta verdeelt tussen de Amerikaanse Securities and Exchange Commission (SEC) en de Commodity Futures Trading Commission (CFTC), op basis van hoe de activa functioneren in plaats van hoe ze worden gelabeld.
Het wetsvoorstel komt na jaren van regelgevingsconflicten die cryptobedrijven, investeerders en ontwikkelaars in juridische onzekerheid hebben gebracht. Handhavingsmaatregelen, overlappende bevoegdheden en inconsistente interpretaties van bestaande wetgeving hebben innovatie afgeremd en de naleving van de regels in de hele sector gecompliceerd.
De CLARITY Act is bedoeld om die onzekerheid te vervangen door gedefinieerde categorieën, formele toezichtsrollen en gestandaardiseerde openbaarmakingsvereisten.
"De CLARITY Act heeft tot doel handhavingsgerichte regelgeving te vervangen door een gestructureerd kader dat digitale activa, de rol van intermediairs en de openbaarmakingsverplichtingen duidelijk definieert."
In plaats van alle tokens standaard als potentiële effecten te behandelen, introduceert de wetgeving een functioneel model: activa worden geclassificeerd op basis van hun functie en activiteiten worden net zo streng gereguleerd als de activa zelf.
Key Takeaways
- De CLARITY Act stelt een duidelijke scheiding van het toezicht op cryptovaluta voor door het grootste deel van de spotmarkthandel onder de CFTC te plaatsen, terwijl de bevoegdheid van de SEC over primaire aanbiedingen en beleggersbescherming behouden blijft.
- Een nieuwe juridische categorie genaamd "digitale grondstoffen" zou het mogelijk maken om voldoende gedecentraliseerde tokens te reguleren op basis van hun nut op de blockchain, in plaats van ze automatisch als effecten te behandelen.
- De wetgeving legt de nadruk op gestandaardiseerde openbaarmakingsplicht en gedragsregels voor cryptotussenpersonen om de markttransparantie en het vertrouwen van investeerders te verbeteren.
- Stablecoins vallen nog steeds voornamelijk onder de GENIUS Act, waarbij de CLARITY Act slechts van toepassing is op beperkte, aanvullende gebieden zoals openbaarmaking en beloningsgerelateerde kenmerken.
Een functionele scheiding tussen de SEC en de CFTC
Een van de belangrijkste kenmerken van het wetsvoorstel is de verdeling van de bevoegdheden tussen de Amerikaanse toezichthouders. Volgens het raamwerk zou de CFTC de primaire verantwoordelijkheid krijgen voor de meeste spot- en secundaire markttransacties met in aanmerking komende digitale activa, terwijl de SEC toezicht zou blijven houden op primaire aanbiedingen, openbaarmakingen en beleggersbescherming.
Deze structuur pakt direct de al lang bestaande overlapping van jurisdicties aan die de Amerikaanse cryptoregulering heeft gekenmerkt.
De SEC heeft van oudsher betoogd dat veel tokens onder de effectenwetgeving vallen, terwijl de CFTC ze als grondstoffen beschouwt wanneer ze worden verhandeld op derivaten- of spotmarkten. Dit heeft geleid tot parallelle aanspraken op bevoegdheid, tegenstrijdige richtlijnen en onduidelijkheid in de regelgeving.
De CLARITY Act stelt een duidelijkere scheiding voor:
- CFTC-toezicht op spotmarkten, handelsplatformen en secundaire transacties met in aanmerking komende tokens.
- De SEC heeft bevoegdheid over de uitgifte van tokens, openbaarmakingen, primaire verkopen en bescherming van investeerders.
- Gezamenlijke regelgeving op overlappende gebieden, met name rondom openbaarmakingsnormen.
"Het wetsvoorstel plaatst de meeste spottransacties met in aanmerking komende tokens onder toezicht van de CFTC, terwijl de SEC verantwoordelijk blijft voor primaire aanbiedingen, openbaarmakingen en beleggersbescherming."
Deze aanpak verschuift de Amerikaanse cryptoregulering van reactieve handhaving naar vooraf gedefinieerde nalevingsprocedures.
Definitie van "digitale grondstoffen"
Een belangrijke vernieuwing in de wetgeving is de creatie van een nieuwe juridische categorie: de digitale grondstof. Deze term verwijst naar digitale activa waarvan de waarde primair voortkomt uit de werking en het gebruik van de onderliggende blockchain-systemen, in plaats van uit de beheersinspanningen van een gecentraliseerde entiteit.
In de praktijk betekent dit dat voldoende gedecentraliseerde tokens die voor netwerkfunctionaliteit worden gebruikt, meer als grondstoffen dan als effecten kunnen worden gereguleerd. Stablecoins en traditionele effecten zijn expliciet uitgesloten van deze definitie.
De classificatie richt zich op het nut, de decentralisatie en de netwerkfunctie van blockchain, in plaats van op marketingtaal of financieringsstructuren. Dit model weerspiegelt de realiteit van hoe veel cryptonetwerken in de praktijk werken, met name die netwerken die niet langer afhankelijk zijn van gecentraliseerde uitgevers of ontwikkelteams.
Het reguleren van activiteiten, niet alleen symbolische gebaren.
De CLARITY Act richt zich niet alleen op de classificatie van activa. De wet introduceert ook gestructureerde regels voor bedrijven die actief zijn op de cryptomarkten.
Beurzen, makelaars en handelaren die digitale grondstoffen verhandelen, zouden te maken krijgen met registratieverplichtingen, gedragsnormen en rapportageverplichtingen. Deze entiteiten zouden grotendeels onder toezicht van de CFTC vallen voor handelsgerelateerde activiteiten, met consistente regels die zijn ontworpen om de transparantie en marktintegriteit te verbeteren.
"Het wetsvoorstel richt zich op het reguleren van activiteiten, evenals van activa, en stelt registratie- en gedragsnormen vast voor beurzen, makelaars en handelaren om de marktintegriteit en transparantie te versterken."
Ontwikkelaars en uitgevers zouden ook te maken krijgen met gestandaardiseerde openbaarmakingsverplichtingen, waaronder informatie over de blockchain-architectuur, de tokeneconomie en de belangrijkste risico's. Het doel is om investeerders vergelijkbare, betrouwbare gegevens te bieden bij de evaluatie van cryptoprojecten.
Stablecoins en de Genius Act
Stablecoins vallen onder een aparte wetgeving in de VS. De GENIUS Act, die in 2025 van kracht werd, creëerde een federaal kader specifiek voor betaalstablecoins. Deze wet sluit in aanmerking komende stablecoins uit van de behandeling als effecten of grondstoffen, mits ze voldoen aan strenge regels voor reserves, inwisseling en toezicht.
De CLARITY Act vervangt dat kader niet. In plaats daarvan is de wet alleen van toepassing op aanvullende gebieden, zoals openbaarmakingsverplichtingen, beloningsmechanismen gekoppeld aan het gebruik van stablecoins en de interactie tussen stablecoins en de bredere cryptomarkt.
“De CLARITY Act heft de GENIUS Act niet op. De bepalingen ervan zijn alleen van toepassing op complementaire gebieden, zoals openbaarmaking en beloningsgerelateerde kenmerken die verbonden zijn aan het gebruik van stablecoins.”
Deze scheiding voorkomt dubbele regelgeving en zorgt ervoor dat beide wetten binnen een uniforme marktstructuur kunnen functioneren.
Het idee van 'volwassen' blockchains
Een ander opvallend kenmerk van de wetgeving is het concept van volwaardige blockchains. Het wetsvoorstel creëert een traject voor netwerken om over te stappen naar een minder streng gereguleerde omgeving zodra ze voldoende decentralisatie en functionele onafhankelijkheid bereiken.
Zodra een blockchain aan bepaalde volwassenheidscriteria voldoet, kan het bijbehorende token onder toezicht van de CFTC worden geclassificeerd als een digitale grondstof. Dit vermindert de administratieve lasten, zoals registratie, mits aan andere wettelijke voorwaarden wordt voldaan.
Het model weerspiegelt een praktische realiteit: veel blockchainprojecten beginnen met gecentraliseerde ontwikkelings- en bestuursstructuren, maar decentraliseren geleidelijk in de loop der tijd. De CLARITY Act probeert de regelgeving af te stemmen op die levenscyclus in plaats van projecten vast te leggen in permanente juridische classificaties.
Kritiek en onopgeloste problemen
Ondanks de belofte van duidelijkheid heeft de wetgeving kritiek gekregen. Sommige analisten stellen dat de definities mogelijk niet adequaat aansluiten bij gedecentraliseerde financiën (DeFi) , waar protocollen vaak opereren zonder duidelijke tussenpersonen of gecentraliseerde uitgevers.
Anderen vragen zich af of de beleggersbescherming onder het door de CFTC geleide kader wel zo uitgebreid zal zijn als de traditionele effectenregelgeving.
Er bestaan ook nog onbeantwoorde vragen over hoe de antifraudeautoriteit zal functioneren in overlappende rechtsgebieden, met name voor hybride tokens die de grens tussen grondstoffen en effecten doen vervagen.
Wettelijke status
Het Amerikaanse Huis van Afgevaardigden heeft in juli 2025 de CLARITY Act (HR 3633) aangenomen met steun van beide partijen.
Het wetsvoorstel is in januari 2026 nog steeds in behandeling in de Amerikaanse Senaat, waar het is doorverwezen naar de Senaatscommissie voor Bankwezen, Huisvesting en Stedelijke Zaken, met parallelle inbreng van de Senaatscommissie voor Landbouw, Voeding en Bosbouw vanwege de rol van de CFTC.
Senaatscommissies hebben hoorzittingen gehouden, concepten voor discussie gepubliceerd en amendementen voorgesteld, maar de voortgang wordt vertraagd door debatten over de opbrengsten van stablecoins, beleggersbescherming en marktstructuurkwesties. Er heeft nog geen definitieve stemming in de Senaat plaatsgevonden en de afstemming tussen de versies van het Huis van Afgevaardigden en de Senaat is nog gaande.
Als de CLARITY Act wordt aangenomen, wordt het het eerste alomvattende federale kader dat de structuur van de Amerikaanse markt voor digitale activa regelt.
Een herziening van de regelgeving voor de Amerikaanse cryptomarkten
De CLARITY Act is een duidelijke poging om de Amerikaanse cryptoregulering weg te leiden van gefragmenteerde handhaving en naar voorspelbaar bestuur.
Door activacategorieën te definiëren, het toezicht te verdelen over verschillende toezichthouders en de openbaarmakingsplicht te standaardiseren, biedt het wetsvoorstel een gestructureerde basis voor de ontwikkeling van de sector op de lange termijn.
Of het zal lukken, hangt af van de onderhandelingen in de Senaat, de uiteindelijke wettekst en de kwaliteit van de daaropvolgende regelgeving.
Maar de kernboodschap is duidelijk: Amerikaanse beleidsmakers verschuiven van reactieve cryptoregulering naar een formeel marktstructuurmodel – een model dat digitale activa beschouwt als een permanent onderdeel van het financiële systeem in plaats van een regelgevende anomalie.
